Malarstwo jest jedną z najstarszych form sztuki, sięgających najbardziej zamierzchłych czasów. Za jego pomocą przedstawiano różnorodne sceny, od scen religijnych po pejzaże, martwą naturę i portrety.
Malarstwo olejne na płótnie zostało po raz pierwszy opracowane przez malarzy flamandzkich w XV wieku. Użyli oni oleju lnianego zmieszanego z pigmentem, aby stworzyć medium, które pozwoliło im na malowanie grubych warstw koloru na swoich płótnach. Ta technika jest nadal używana przez artystów, którzy chcą wykorzystać wiele barw na swoich obrazach.
Malarstwo akwarelowe polega na użyciu rozpuszczalnych w wodzie pigmentów zmieszanych z wodą na papierze lub innych powierzchniach, takich jak płótno. Akwareliści używają pędzli lub czasami gąbek do nakładania farb bezpośrednio na powierzchnię. Muszą oni jednak, ponieważ pigmenty dość szybko wysychają.
Malarstwo krajobrazowe to rodzaj malarstwa, które przedstawia pejzaże. Obrazy krajobrazowe przedstawiają naturalną scenerię jakiegoś obszaru. Często na pejzażu znajdują się elementy takie jak góry, doliny, drzewa, rzeki i lasy. Sztuka krajobrazu była szczególnie popularna wśród XIX-wiecznych malarzy francuskich, takich jak Claude Monet i Gustave Courbet, którzy malowali naturalne sceny z własnych ogrodów. Impresjoniści stosowali techniki „plein air” (plenerowe), które polegały na pracy na świeżym powietrzu w celu uchwycenia światła i koloru na swoich obrazach.
